NASCAR: William Byron domineert op Martinsville, terwijl Kyle Larson een stap dichter bij volgende titel komt

William Byron behaalde zondag zijn eerste overwinning van het seizoen in de NASCAR Cup Series Xfinity 500 op Martinsville Speedway in Virginia. Zijn teamgenoot bij Hendrick Motorsports, Kyle Larson, bracht zichzelf ondertussen in een uitstekende uitgangspositie voor de kampioenstitel, met nog één race te gaan in het seizoen 2026.

De 28-jarige Byron, afkomstig uit Charlotte, leidde maar liefst 362 van de 500 ronden op het historische circuit van 0,524 mijl en behaalde uiteindelijk een overwinning met 2,049 seconden voorsprong op de winnaar van vorig jaar, zijn andere teamgenoot bij Hendrick Motorsports, Chase Elliott. Byron leidde daarmee het grootste aantal ronden dat hij ooit in één race had aangevoerd in zijn negenjarige carrière in de hoogste NASCAR-klasse. Het leverde hem zijn vierde overwinning op het circuit op en de zeventiende uit zijn carrière.

Zijn Chevrolet met startnummer 24 van Hendrick Motorsports was zo dominant dat Byron beide stagezeges op zijn naam schreef. Bij het vallen van de finishvlag had hij bovendien op zeven na alle auto's in het 37 auto's tellende veld op een ronde gezet.

“Hier zijn we doorgaans behoorlijk sterk”, zei Byron met een glimlach, in een understatement. “Man, het is dit jaar een lange weg geweest en dit team heeft ontzettend hard gewerkt. Daar ben ik ze heel dankbaar voor. We hebben onze moeilijkheden gekend, maar vandaag voelt verdomd goed. We hebben nooit opgegeven en dat zegt wel iets.”

Naast Byrons tempo vooraan, waarmee hij Hendrick Motorsports zijn 32e overwinning op Martinsville bezorgde, beleefden ook de coureurs die nog strijden om de kampioenstitel van 2026 een enerverende middag. Denny Hamlin van Joe Gibbs Racing, die vanaf poleposition vertrok en voorafgaand aan de race tweede stond achter Larson, eindigde als zesde. Larson werd negende en Christopher Bell van JGR finishte als tiende.

Met de NASCAR Cup Series Championship Race van volgende week op Homestead-Miami Speedway in het vooruitzicht, hoeft Larson nu alleen nog maar als 28e of hoger te eindigen – of simpelweg negen punten te behalen – om zijn derde kampioenstrofee uit zijn carrière in ontvangst te nemen. Hij heeft een voorsprong van 67 punten op Bell en staat 70 punten voor op Hamlin, op weg naar Zuid-Florida. Zij zijn nu de enige drie coureurs die mathematisch nog kans maken op de titel.

“Ik zal deze week absoluut enige druk voelen”, gaf Larson toe. “Ik weet dat het een grote voorsprong is. Er kunnen gekke dingen gebeuren. We moeten er gewoon naartoe gaan en uitvoeren wat we het hele Chase-seizoen hebben gedaan. Ja, gewoon klaarstaan om onze kansen te benutten.”

De regerend kampioen Larson won afgelopen voorjaar de race op het 1,5 mijl lange circuit van Homestead. Mocht hij opnieuw de titel pakken, dan wordt de 33-jarige Californiër pas de tiende coureur in de 78-jarige geschiedenis van NASCAR die drie of meer kampioenschappen wint.

Een mislukte strategische beslissing vroeg in de race dwong Larson en Hamlin, die vanaf poleposition op Martinsville was gestart, in feite om al vroeg in de wedstrijd in de achtervolging te gaan.

In tegenstelling tot het merendeel van het veld besloten de teams van Larson en Hamlin tijdens de eerste stage van 160 ronden niet halverwege een pitstop te maken. Met oudere banden konden ze echter het tempo in de top vijf, dat ze in de openingsronden hadden laten zien, niet vasthouden. Concurrenten die wel een pitstop hadden gemaakt, reden hen voorbij.

Door het verlies aan positie op de baan moesten beide teams hun strategie ingrijpend aanpassen. Larson kwam op een ronde achterstand te liggen en Hamlin zakte terug naar de staart van de leidende ronde. Volgens Hamlin bleek die achterstand uiteindelijk te groot om nog goed te maken.

“Het kwam voor ons eigenlijk allemaal neer op stage één, toen we kozen voor een strategie zonder pitstop”, zei Hamlin, coureur van de Toyota met startnummer 11 van JGR. “Daar verloren we al onze posities op de baan. Zodra je die posities kwijt bent, is het met de strategie moeilijk om weer naar voren te rijden”, voegde hij eraan toe. “Niemand anders deed dat. We liepen bovendien behoorlijk wat schade op.”

Ook Bell, die de Toyota met startnummer 20 van JGR bestuurt, bleef niet gespaard van problemen. Nadat hij tijdens een groot deel van de openingsfase in de top tien had gereden, leek hij te profiteren van gunstige timing bij de pitstops: hij bevond zich op pitlane toen er in ronde 198 een neutralisatie volgde. Bij het verlaten van de pitstraat kreeg hij echter een straf wegens te hard rijden, waardoor hij vanaf een positie die hem de leiding had kunnen opleveren terugviel naar de veertiende plaats voor de herstart.

Slechts enkele ronden later botste Bell met teamgenoot Hamlin, nadat Joey Logano van Team Penske hem in bocht 2 licht had geraakt. Alle drie vochten op dat moment om positie. De schade was niet aanzienlijk en beide JGR-auto's konden hun weg vervolgen. Door de gele vlag die voor het incident werd gezwaaid, kon ook Larson zijn ronde achterstand goedmaken.

“Ik denk dat ik me in ieder geval zelf heb laten wijsmaken dat ik beter was dan ik daadwerkelijk was”, zei Bell met een flauwe glimlach. “Mijn team en [crew chief] Adam [Stevens] namen in stage één een uitstekende strategische beslissing door te pitten. Daarmee wonnen we een heleboel posities op de baan.

“Bij de start van stage twee had ik het gevoel dat ik behoorlijk snel was. Adam kwam over de radio en zei dat William [Byon] met gedeeltelijk gas reed. Ik reed op 100 procent en hij op 80 procent. Ik weet het niet, op de korte runs zat ik er behoorlijk dichtbij, maar tijdens de langere runs zakte ik terug.

Al met al was de tiende plaats waarschijnlijk ongeveer waar we thuishoorden. Het was een bijzonder hectische dag. Het is wat het is.”

De race werd echter afgesloten met de langste periode onder groene vlag in bijna veertig jaar: 230 ronden. Alle drie de titelkandidaten wisten zich nog naar voren te vechten en eindigden in de top tien.

Ty Gibbs van JGR reed het grootste deel van de dag in de top vijf en finishte als derde. Josh Berry van Wood Brothers werd vierde en Shane Van Gisbergen van Trackhouse Racing vijfde. Dat was een bijzonder sterke prestatie van de Nieuw-Zeelander Van Gisbergen, die vanaf de 29e startplaats was vertrokken.

Austin Dillon van Richard Childress Racing eindigde als zevende, vlak achter Hamlin. Bubba Wallace van 23XI Racing, Larson en Bell maakten de top tien compleet.

Alles komt nu aan op de NASCAR Cup Series Championship Race van volgende zondag op Homestead-Miami Speedway (15.00 uur ET, NBC, MRN, SiriusXM NASCAR Radio). Larson arriveert daar als titelverdediger en alle drie de coureurs die nog kans maken op het kampioenschap hebben in het verleden al eens een titel veroverd.

NASCAR Cup Series – Xfinity 500
Martinsville Speedway
Martinsville, Virginia

Zondag 1 november 2026

Positie	Start	Coureur	                Auto	        Ronden

1	8	William Byron (C)	Chevrolet	500

2	9	Chase Elliott (C)	Chevrolet	500

3	2	Ty Gibbs (C)	        Toyota	        500

4	10	Josh Berry	        Ford	        500

5	29	Shane Van Gisbergen	Chevrolet	500

6	1	Denny Hamlin (C)	Toyota	        500

7	20	Austin Dillon	        Chevrolet	500

8	15	Bubba Wallace (C)	Toyota	        499

9	3	Kyle Larson (C)	        Chevrolet	499

10	14	Christopher Bell (C)	Toyota	        499

11	16	Ross Chastain	        Chevrolet	499

12	12	Tyler Reddick (C)	Toyota	        499

13	7	Alex Bowman	        Chevrolet	499

14	11	Chase Briscoe (C)	Toyota	        499

15	22	Todd Gilliland	        Ford	        499

16	26	Michael McDowell	Chevrolet	499

17	19	Connor Zilisch #	Chevrolet	499

18	5	Joey Logano (C)	        Ford	        498

19	33	Zane Smith	        Ford	        498

20	17	Austin Hill (i)	        Chevrolet	498

21	25	Carson Hocevar (C)	Chevrolet	498

22	28	Ty Dillon	        Chevrolet	498

23	6	Ryan Preece (C)	        Ford	        498

24	18	Chris Buescher (C)	Ford	        497

25	32	AJ Allmendinger	        Chevrolet	497

26	31	Noah Gragson	        Ford	        497

27	27	Brad Keselowski	        Ford	        497

28	24	Daniel Suarez (C)	Chevrolet	497

29	30	Erik Jones	        Toyota	        497

30	34	Ricky Stenhouse Jr.	Chevrolet	497

31	35	John Hunter Nemechek	Toyota	        496

32	27	Riley Herbst	        Toyota	        495

33	37	Cody Ware	        Chevrolet	494

34	21	Cole Custer	        Chevrolet	487

35	13	Ryan Blaney (C)	        Ford	        441

36	4	Austin Cindric (C)	Ford   Ongeval, 222

37	36	Josh Bilicki (i)	Ford Koppeling, 105