"Helaas Pindakaas! Ik was zwaar gefrustreerd, want ik ging als een raket"

Het Martini Starworks Team was er op gebrand om in Canada de hattrick te scoren in het Amerikaans Tudor lange afstand kampioenschap voor Sportscars. Rijders Renger van der Zande en Mirco Schultis streden op het scherp van de snede. Het mocht niet baten. Met nog een klein half uur te gaan bleek de techniek de spelbreker. Sterk rijdend op een tweede plaats in de PC klasse bracht Van der Zande de bolide in de pit tot stilstand. Colin Braun won de race.


Renger van der Zande en het Starworks team waren met de overwinningen in Detroit en Watkins Glen met een opmars bezig in het Amerikaans kampioenschap. De Mobil 1 SportsCar Grand Prix het race afgelopen weekend op het Canadese circuit Mosport bood de uitdaging om een hattrick te scoren. Het pakte anders uit. Autosport en in het bijzonder het lange afstandracen blijft een mechanische sport. Het materieel wordt tot het uiterste aangesproken en kan het begeven, net op het moment dat je als coureur het podium in het vizier hebt. In het laatste uur van de race werd Renger van der Zande geconfronteerd met een lager van de achterwielophanging dat stuk ging. Het gevolg was een keten van effecten zoals instabiliteit van de wegligging, het wegvallen van de remdruk, snelle temperatuursverhoging aan de ophangingsunit, waarmee de wagen tricky werd en ook het riscio kwam van een plotselinge vastloper van het linker achterwiel. Voordat rijder en team besloten dat doorrijden zonder remmen te risicovol werd, gaf de sensor van het achterwiel aan dat de temperatuur te hoog werd en ging het motormanagement over op de beveiligingsmodus. Einde oefening voor het Martini Starworks team.

“Helaas pindakaas... schoot door me heen. Ik was zwaar gefrustreerd, want ik ging als een raket. De start van de race werd gedaan door teamgenoot Mirco en toen ik het overnam kreeg ik meteen een drive through penalty. Mirco had zijn gordel al losgedaan bij het binnenrijden van de pit en dat is reglementair verboden. Maar daarna, met een achterstand van 50 seconden op Colin Braun, op dat moment de leider in de Le Mans Prototype klasse, liep ik ronde voor ronde in. Met nog een gat van ongeveer 30 seconden lag ik inmiddels op P2 en reed voortdurend snelste tijden. Het mocht niet zo zijn. Zoals altijd is de oplossing, “blik vooruit” en kijken we vol vertrouwen naar de race In Lime Rock over 14 dagen.”