Onbekende Madring vormt nieuwe Formule 1-uitdaging vol snelheid, grip en strategische keuzes

MADRID - Geen rondjes om de hete brij. Madrid krijgt komend weekend een compleet nieuwe Formule 1-uitdaging. De Madring maakt zijn entree op de kalender en niemand weet nog precies wat de baan in de praktijk gaat brengen. Eén ding staat vast: saai wordt het niet. Op het 5,416 kilometer lange circuit liggen 22 bochten te wachten. En dan is er nog de ‘Monumental’. Een bocht van 550 meter lang, met een verkanting van liefst 24 procent.

Gaan de twee rivalen Kimi Antonelli en George Russell op de Madring opnieuw de strijd aan?

Meteen voluit
Na de start hebben de coureurs nauwelijks tijd om adem te halen. De eerste bocht ligt slechts 200 meter na de start-finishlijn. Daarna volgt een razendsnelle eerste sector. Vervolgens verandert het tempo. Middelhoge en langzame bochten volgen elkaar op, met de verkante Turn 12 als blikvanger. In het slotstuk wachten meerdere haakse bochten van 90 graden. Wie de straten van Bakoe kent, zal iets herkennen. Maar Madrid heeft een eigen wapen.

De Monumental
De naam zegt eigenlijk al genoeg. De Monumental wordt met afstand het meest bijzondere punt van de nieuwe baan. De bocht is niet alleen lang en sterk verkant. Hij zorgt volgens Pirelli ook voor de hoogste verticale belasting op de banden van het hele seizoen. Coureurs zullen bovendien moeten kiezen hoe ze de bocht aanpakken. Hard aanvallen? Of juist iets voorzichtiger, om vervolgens optimaal de volgende bocht in te duiken? Daar kan de strijd worden beslist.

Met een lengte van 550 meter en de vorm van een halve cirkel is La Monumental de langste bocht op de kalender en beschikt deze over een extreme banking van 24%. Coureurs zullen voor een aanzienlijke technische uitdaging staan, aangezien zij ongeveer zes seconden lang in hun eenzitters schuin in de bocht hangen. Wat de schaal nog indrukwekkender maakt, is een maximale hoogte van 10 meter, waardoor een imposante muur van asfalt ontstaat die het concept van een Formule 1-bocht opnieuw moet definiëren.

Bandentest
Voor Pirelli begon de voorbereiding al drie jaar geleden. Op basis van de eerste definitieve tekeningen werden simulaties gemaakt. De verwachte rijlijnen werden berekend, net als de krachten die daarbij op de banden zouden komen te staan. Toen het asfalt eenmaal lag, kwamen de ingenieurs zelf kijken. Ze maten onder meer de macro- en micro-ruwheid van het oppervlak. Die gegevens werden verwerkt in nieuwe simulaties en technische informatie voor de teams. De gekozen banden zijn de C2 als Hard, C3 als Medium en C4 als Soft.

Glad gevaar
Het asfalt vormt een extra vraagteken. Het oppervlak is zeer glad en biedt daardoor relatief weinig grip. Daarom is het behandeld met hogedrukwaterstralen. Die methode wordt ook op andere circuits gebruikt om stof en vettige resten van nieuw asfalt te verwijderen.
De teams moeten dus snel schakelen. Er is voorafgaand aan het Grand Prix-weekend niet getest met Formule 1-auto’s. De eerste vrije training wordt daarmee meteen een belangrijke ontdekkingsreis. Pas dan wordt duidelijk hoeveel grip er werkelijk is. En vooral: hoeveel rubber de baan opeet.

Hoogteverschil
Alsof het nog niet ingewikkeld genoeg is, gooit Madrid er ook flinke hoogteverschillen tegenaan. Het hoogste punt ligt bij Turn 7, op ongeveer 700 meter boven zeeniveau. Vanaf Turn 6 klimt het asfalt met een stijgingspercentage van 8 procent. In dat korte stuk winnen de auto’s tien meter aan hoogte. Bij Turn 2 ligt het laagste punt. Tussen beide delen zit 26 meter hoogteverschil.

Strategisch spel
De eerste trainingen worden daarom cruciaal. De teams moeten in korte tijd ontdekken hoe de auto reageert, hoe de banden slijten en welke strategie het beste werkt. Blijkt de slijtage van de zachte banden groot, dan kan er een opvallende keuze volgen. Teams kunnen besluiten om extra sets Hard-banden te bewaren voor de race van zondag.
Ook de temperatuur lijkt geen hoofdrol te gaan spelen. In dezelfde periode vorig jaar werd in Madrid maximaal 29 graden gemeten. Door de ligging van het circuit worden extreme temperaturen niet verwacht.

Madrid weer terug
De Formule 1 keert daarmee terug naar Madrid. Dat gebeurde voor het laatst tientallen jaren geleden. Tussen 1968 en 1981 werd negen keer de Spaanse Grand Prix verreden op Jarama, ongeveer dertig kilometer van de hoofdstad.

Mario Andretti won daar twee keer en is daarmee recordhouder. Lotus voert bij de constructeurs het klassement aan met vier zeges. Over de volledige geschiedenis van de Spaanse Grand Prix zijn Michael Schumacher en Lewis Hamilton de succesvolste coureurs. Beiden wonnen zes keer. Ferrari staat bij de constructeurs bovenaan met twaalf overwinningen.

Maar die geschiedenis telt komend weekend even niet. Want voor de Formule 1 begint in Madrid aan een nieuw hoofdstuk. En de eerste vraag is meteen de spannendste: wie heeft als eerste de Monumental echt onder de knie? Op RaceXpress Racecenter kun je de in en outs vinden van de Grand Prix van Spanje.

Meer over F1→