Joey van Splunteren nieuwe leider in Rotax Euro Challenge

Afgelopen weekend werd op het Karting Circuit van Wackersdorf de tweede ronde van de Rotax Euro Challenge verreden. De finaledag verliep uitermate chaotisch door de zeer wisselende weersomstandigheden. Soms kwam de regen met bakken uit de hemel, maar even later scheen de zon en droogde de baan gigantisch snel op. Dat resulteerde in een enerverend weekend, met een tweede plaats tot gevolg voor Joey van Splunteren. De snelle coureur van De Feyter Racing pakte bovendien de leiding in het kampioenschap. Van Splunteren blikt terug op zijn week.

"Op dinsdag vertrokken we naar Duitsland. Het was negen uur rijden naar Wackersdorf. Een lange rit waardoor ik al na kon denken hoe ik het een en ander wilde hebben. Op woensdag werden de eerste trainingen verreden en in het begin ging het niet echt goed. We hadden grote stappen gemaakt gedurende de dag en in de vijfde training stond ik opeens bovenaan. Daarna begon het te regenen, maar in de natte omstandigheden ging het naar mijn gevoel niet echt goed. De tijden waren ook niet super. Ook op donderdag was het half nat, half droog."

"Op vrijdag werden eerst twee trainingen afgewerkt. De eerste daarvan reden we nog met onze reservemotor. Ik noteerde de zevende tijd en daar waren we tevreden mee. In de tweede training reed ik met nieuwe banden en een goede motor en eindigde als tweede. Daarna kwam de kwalificatie, en wij moesten in de laatste groep rijden. Een slipstream was van groot belang op dit circuit. Ik ging achter een snelle rijder aan en dat pakte super uit. Uiteindelijk stond ik derde van in totaal 65 coureurs."

"Op zaterdag werden er drie series verreden om te bepalen wie er door gingen naar de finale. In de eerste race startte ik vanaf pole position en won de wedstrijd met een seconde voorsprong. Ik reed de gehele race op kop en dat was dus een vrij eenvoudige overwinning. De tweede race was een stuk moeilijker. Ik begon als tweede maar kwam als leider de eerste bocht door. Na een paar ronden moest ik de leiding over laten aan een andere coureur, maar kon even later de eerste positie weer overnemen. Daarna viel ik terug tot de derde plaats maar passeerde de man op P2. De leider was net te ver weg maar kwam als tweede over de meet. In de derde race reed ik samen met Mats van den Brand. Hij begon op pole, en ik ernaast. Ik pakte bij de start alweer de leiding maar hij passeerde me daarna. We reden samen weg bij de rest van het veld maar in de laatste ronde wilde ik hem nog inhalen. Dat lukte maar ik viel bij het uitkomen van de bocht stil. Ik blokkeerde hem maar we verloren veel snelheid waardoor de nummer 3 voorbij kwam en als eerste werd afgevlagd. Ik eindigde als derde maar het verschil met de winnaar was maar 0.080 seconden!"

"Op zaterdagnacht regende het erg hard, dus de finaledag begon nat. In de vrije training was ik een halve seconde sneller dan de rest van het veld. De prefinale leek vervolgens ook nat te zijn maar de baan droogte erg snel op en we hadden weinig tijd om de afstelling terug te zetten. Het lukte net en ik kon de race begonnen. Ik startte als derde maar lag na vijf ronden aan de leiding. Ik zakte echter terug door een te klein tandwiel en moest het doen met een vierde plaats. De finale verliep nog erger. Een uur voor de start regende het gigantisch. We moesten ons een half uur voor de start klaarmaken maar de zon begon te schijnen en de stoom kwam van de baan. Binnen dat halve uur was de baan helemaal opgedroogd. Zeven rijders stonden op slicks maar ik stond met de meeste concurrenten op regenbanden. Ik pakte in de eerste ronde de leiding en pakte een gat ten opzichte van de rest. Halfweg de race kwam de eerste coureur op slicks me voorbij. Zes ronden voor het einde begon het echter weer te regenen. De nummer 2 vloog direct van de baan en ik lag weer op de tweede plaats. De leider had echter veel voorsprong, maar drie ronden voor het einde kwam bovendien de rode vlag en dat betekende het einde van de race. Ik werd uiteindelijk tweede en dat is zeker geen slecht resultaat want nu sta ik eerste in het kampioenschap. Ik wil dan ook mijn vader, mijn monteur Franc ten Wolde en Tim de Feyter hartelijk danken."