Dakar 2015: Reeks akkefietjes gooiden roet in het eten van het TonTrans-team

Ging het net allemaal zo lekker, gebeurt er ineens van alles. Een reeks akkefietjes, die niets met elkaar te maken hadden, gooide in de derde etappe van de Dakar 2015 roet in het eten van het TonTrans-team. De 23ste tijd was niet slecht, maar Ton van Genugten was liever wat verder naar voren begonnen aan de duinen op het eind van de vierde etappe.

Een jaar geleden had Van Genugten nog getekend voor de 23ste plaats, maar de afgelopen dagen liep het zo lekker, dat de lat wat hoger ligt. In het eerste deel van de 284 kilometer lange proef tussen San Juan en Chilecito was er nog geen vuiltje aan de lucht. Goed, Wuf van Ginkel had de TonTrans-truck ingehaald, maar Van Genugten kon de Ginaf goed bijhouden.

“Toen viel het communicatiesysteem uit,” vertelt Van Genugten. “Je kunt niet zonder, en gelukkig hadden we een reserveset bij ons, op batterijen. Daar ben je een paar minuten mee zoet voordat het allemaal weer werkt. Net genoeg om de aansluiting te verliezen.”
Eenmaal weer onderweg, merkte Van Genugten dat de spanbanden, die de reservewielen op hun plaats houden, los waren geraakt. “Het spul weer vastzetten, kost ook weer vijf minuten. Het is niks, maar opgeteld scheelt het een paar plaatsen.”

Een uurtje later, terwijl Van Genugten net aanzette om een Tsjech in te halen, hield de motor ermee op. “Bluhuhuh – stil. Potdorie. Mijn monteur Eric van Gemert dacht meteen aan de accu. De kabels van zo’n accu zitten vrij vast. Door al het gebonk en gejutter trekken ze aan de polen. We hadden gelukkig nog een nieuwe accu bij ons. Die erin zetten heeft 20, 22 minuutjes geduurd. Als je alle tijd die we zijn verloren aan akkefietjes optelt, had er een dertiende, veertiende plaats ingezeten. Uiteindelijk staan we er nog best goed voor, maar het scheelt tien auto’s voor ons in de duinen straks.”

‘Straks’ is het einde van de vierde etappe. Die begint voor dag en dauw met een verbinding van 600 kilometer naar de andere kant van de Andes. Daar beginnen de trucks rond half 5 's middags (half 21 Nederlandse tijd) aan een special van 174 kilometer – een stuk korter dan de wedstrijd voor de motoren en de auto’s. Desondanks is de kans groot dat de achterste trucks in het donker de duinen in de slotfase in moeten. “De duinen, laat me daar maar in los,” zegt Van Genugten. “Maar liever niet in het donker. Het wordt zaak om te proberen voor het donker wordt in het bivak te zijn. Een lange dag wordt het hoe dan ook.”