Jorrit Pex, pupil van Jos Verstappen, blikt terug op WK Rotax Max titel

Jorrit Pex, de pupil van Jos Verstappen, behaalde een grandioos succes in het Portugese Viana do Castello. Pex Junior, zoon van oud-Nederlands Kampioen 125cc schakelkarts Richard Pex, liet al tijdens de trainingen zijn snelheid zien en sloeg in de finale genadeloos toe. Hieronder volgt een uitgebreide terugblik van Jorrit Pex.

“Weken van voorbereiding gaan vooraf aan het vertrek naar het WK in Portugal. Extra trainingen in Genk met Jos Verstappen en papa zorgen ervoor dat we zo veel mogelijk informatie vergaren op de baan over de Swiss-Hutless. Het is toch echt anders dan mijn eigen CRG kartje, die ik, maar ook Jos en papa van haver tot gort kennen. Maar het voelde meteen goed na de trainingen, dus vertrokken we met positieve ervaringen naar Viano do Castelo in Portugal, waar de sterkste Rotax Max Junior rijders ter wereld aanwezig waren.”



“Het verloop van de wedstrijden daar in Portugal hebben de meesten via RaceXpress.com kunnen volgen. Ik zat met de trainingen al bij de eersten. De kwalificatie op woensdag leverde een 13e plaats in de ranglijst op. Dat betekende dat ik tijdens de series telkens als zevende van start moest gaan. Bij één serie leverde dat een derde plaats op en bij de andere series een eerste plek. Helemaal top dus. Helaas moest ik 10 strafseconden aanvaarden omdat ik een Griekse medecoureur geraakt had. Door de hevige regenval, waardoor mijn bril heel vuil en bedruppeld was, zag ik te laat dat hij heel vroeg remde en raakte ik hem dus. Toch betekende dit niet dat ik mijn pole-positie moest afstaan. Ik stond evengoed nog eerste in de pre-finale”.

“De pre-finale werd bepaald door het weer. Vlak voor de race dreigde de regen. Alle rijders, op vier na, stonden opgesteld op slicks. Eenmaal de baan op gereden begon het werkelijk te stortregenen. Ik dacht nog “nu krijgen we zeker code rood, want dit is onmogelijk”. Niet dus! De vier coureurs op regenbanden, bezetten de eerste vier plaatsen. De eerste op slicks was Jack Hawksworth (5e) en ik werd zesde.”



“De beslissende finale moest ik dus van P6 vertrekken. Nu in ieder geval iedereen op regenbanden, want het bleef nat. Na de start was ik even voorzichtig in de eerste bocht en verloor ook iets, maar dat bleef niet lang zo. Binnen twee ronden zat ik al achter Hawksworth die eerste lag. Dat bleek een kat- en muisspel te worden. Ik haalde hem in, en hij mij en zo ging dat wel vier ronden achter elkaar. Toen ik op een bepaald moment een paar meter op hem won na een bocht dacht ik “en nu ben ik weg”. Ik bleef telkens contact houden met Jos Verstappen en wist dat het goed zat. Tien ronden moest ik nog afleggen zag ik op het bord en dat zijn er dan toch wel veel als je aan de leiding ligt. Maar alles voelde goed en bleef gelukkig ook goed ondanks het barre weer."



"Het allermooiste moment was voor mij het finishen. Yes, ik had de wereldtitel op zak. Iedereen van ons team ging uit zijn dak. Tranen van geluk. Natuurlijk heb ik moeten rijden en de spanningen moeten doorstaan, maar eerlijk is eerlijk. Een heel groot gedeelte heb ik toch te danken aan Jos en papa. Jos, die er tijdens deze hele week (maar eigenlijk al een paar jaar) voor me was, mij met heel veel raad voorzag en vooral zorgde voor rust. Papa en Jos, die telkens weer voor de goede afstellingen hebben gezorgd. Zonder hen had ik dit natuurlijk nooit kunnen bereiken. Maar ook mijn broers Yard en Stan, mama, mijn vriend Max, Sophie en Victoria, ze waren er voor me en ook dat is heel veel waard."

"Mijn aankomst op Schiphol, en thuis in Maasbracht, het onthaal op school. Het was geweldig! Familie en vrienden hebben werkelijk alles gedaan om dit allemaal onvergetelijk te maken. Ik wil dan ook iedereen heel erg bedanken. Mede dankzij hen allen mag ik me nu wereldkampioen noemen. Ik voel me super gelukkig, moe, maar voldaan."

Groeten Jorrit Pex, wereldkampioen Rotax Max Junior 2006.