Racedebutant Jeroen Juffermans kroont bijzonder weekend in Assen met eerste zege in de autosport! "Dit smaakt naar meer"

ASSEN – Nog geen jaar geleden stapte hij voor het eerst in een raceauto, zondag stond hij al bovenaan op het TT-circuit van Assen. Jeroen Juffermans (40) uit Oudewater pakte tijdens de vijfde ronde van het DRDO-kampioenschap twee podiumplaatsen: P3 en zowaar zijn eerste overwinning in de autosport.

"Ja, dit voelt goed natuurlijk, geweldig!", zei een uitgelaten Jeroen. "Dit smaakt naar meer." De DRDO-races in Assen werden tegelijk met die van de Supercar Challenge gehouden. Daarin streed Jeroen met zijn BMW 130i ook mee, in de Sport-divisie, en eindigde heel knap als vijfde en derde in een groot veld met diverse klassen.

Bijzonder was het niveau waarop hij dat deed. Jeroen racet namelijk in een BMW 130i, en afgelopen weekeinde dat hij tussen nog snellere auto's van de Supercar Challenge, die uitkwamen in diverse klassen.

"Er reden daardoor veel meer auto's mee dan ik gewend ben, en dat was wel even spannend", bekende hij, "maar het was ook leuk om mee te maken. Ik moest net zoveel achter me als voor me kijken. En ik had lekker veel strijd. In de DRDO heb ik weleens gehad dat ik alleen een rondje reed. De strijd in Assen maakte het racen een stuk leuker, daar doe je het voor. Daar gaat mijn bloed sneller van stromen."


Ook op zondag had hij aan strijd bepaald geen gebrek. Al zorgde die ook voor de nodige consternatie. Een rondje of tien voor het einde ging het bijna mis. "Ik had een behoorlijk harde aanrijding", blikte Jeroen terug. "Een auto klapte in mijn zijkant toen ik een achterblijver inhaalde, en ik knalde daarna zelf in de zijkant van de auto van iemand anders. Ik kon met pijn en moeite doorgaan, maar de auto was wel krom. De uitlijning was helemaal weg. Mijn linkerachterwiel stond er vijf centimeter scheef onder."

Opgeven was voor Jeroen geen optie, al werd het spannend. "Het voelde alsof ik met lage bandenspanning reed en ik was bang voor een klapband. Mijn monteurs zeiden: doorrijden, niks aan de hand, gas erop. Ik moest op hen vertrouwen en heb uiteindelijk de finish gehaald."

Dat hij dat er goed vanaf bracht, was misschien niet zo vreemd. Jeroen is wel gewend aan een auto die tijdens de race het een en ander te verduren krijgt. "Ik heb altijd geautocrosst", legde hij uit. "Vroeger ben ik met motorcross begonnen, maar na 58 botbreuken en heel wat ijzer in mijn lijf was ik er wel klaar mee. Toen ben ik overgestapt op de autocross. Dat was zo'n tien jaar geleden, maar wat me daarin tegenstond, is dat ik vooral heel veel bagger aan het scheppen was en op een wedstrijddag weinig rijtijd kreeg. Toen kwam de keuze om op het circuit te gaan rijden."

Daarom schafte hij eind vorig jaar een auto aan en werd hij verliefd op de autosport. "Na een aantal keer trainen met instructeurs besloot ik om bij de DRDO te gaan meedoen. Mijn eerste race was op Zandvoort, met Dillon Koster. Daar heb ik ook mijn racelicentie gehaald. Het ging meteen redelijk goed."

Die licentie kreeg hij cadeau van zijn moeder. "Ik vertelde thuis dat ik me had ingeschreven", zei Jeroen. "Mijn moeder zei: dat vind ik zo leuk. Je krijgt het voor je verjaardag, en je vader en je broer ook." Zo haalden ze met z'n drieën tegelijk hun racelicentie bij Dillon Koster.

Bijzonder is dat Jeroen alles in eigen beheer doet. "Met mijn vader en broer heb ik het team opgezet, JMB Motorsport", zei hij. "Bij vrij rijden rijden ze wel in mijn auto, maar de wedstrijden rijd ik alleen. Mijn broer is voornamelijk monteur en mijn vader doet de ondersteuning eromheen: helpen, meedenken, de auto schoonmaken, stickers plakken, alle randzaken. En mijn moeder verzorgt de catering en het schoonmaken van de racetrailer."

Die racetrailer bouwde hij ook nog eens zelf. "Ik heb op een veiling vier trailers gekocht met het idee er één voor mezelf te bouwen en er drie te verkopen", vertelde hij. "De eerste is klaar, die gebruik nu zelf." Zijn eigen trailer gaat hij straks als voorbeeld gebruiken van wat er bij hem allemaal mogelijk is. Want op termijn wil hij ze op maat gaan bouwen voor klanten. "Dat komt voort uit mijn bedrijf. Wij doen klantspecifieke machinebouw, zijn daardoor gewend om op maat te bouwen, dus dat kunnen we met racetrailers ook prima."

Wat het racen zelf betreft weet Jeroen dat er nog veel te leren valt. "We hebben twee vaste monteurs en ik probeer er nog één bij te krijgen. Die heeft veel circuitkennis en wij zijn nog volop aan het leren. Echte race-ervaring heeft bij ons nog niemand."

Voor het racegedeelte haalde hij bovendien extra hulp binnen. "Ik kwam Esmee Kosterman tegen op Zandvoort. Ik zei meteen: jou ga ik sponsoren. Dat zei ik in een dronken bui, maar een week later zat ik toch met haar aan tafel en heb ik haar deelname aan de F1 Academy mede mogelijk gemaakt. Zij helpt mij nu met coaching en het uitlezen van data."


Waar hij vooral aan wil werken, weet Jeroen goed. "Ik weet dat ik nog heel veel moet leren en een stukje rustiger moet worden. Ik wil een beetje te graag en dan gaat het fout. De drang om te winnen is nogal hoog bij mij. We gaan er in ieder geval vol voor en ik pak alle ondersteuning die mogelijk is om op een hoger niveau te komen!"

Jeroen Juffermans bedankt zijn ouders, zijn broer, zijn vriendin en dochter voor alle tijd die hij eraan kwijt is, Esmee Kosterman, Dillon Koster Racing School of the Netherlands en zijn instructeurs Peter Lepage en Piet de Gier, en de mannen van JMB Motorsport.

Jeroen Juffermans wordt gesponsord door Juffermans Machinebouw, Van Dam Interiorbouw en Juffermans Verhuur Papekop.