Van Genugten blijft De Rooy verbazen: "Andere Kamazzen hebben zelfs dik verloren”

Het was voor de vrachtwagens glibberen en glijden op de proef van de derde etappe van de Dakar, maar Ton van Genugten, uitkomend voor het Dakar Team de Rooy, slaagde er toch in om een keurige zesde tijd neer te zetten. Aan de finish van de tot ongeveer 130 kilometer ingekorte proef tussen Termas de Rio Hondo en Jujuy wisten Van Genugten, Anton van Limpt en Peter van Eerd niet goed wat ze ervan moesten denken. “Ton heeft op eieren gereden,” vertelt navigator Van Limpt. “Maar daarmee hebben we, een beetje tot onze verbazing, toch een prima resultaat neergezet.”

Het weer sloeg gedurende de etappe - en ook erna - voortdurend om. Daardoor was het lastig om een teamstrategie te bepalen. “We hebben afgewacht en gekeken wat er in het veld gebeurde,” vertelt Van Limpt. “Het was heel lastig rijden, maar als dat voor ons geldt, is dat voor de anderen ook het geval. We hebben ons eigen ding gedaan, Ton is strak blijven rijden. Dat is goed uitgepakt. Blijkbaar hadden anderen het nog lastiger op die gladde paden. We hadden niet verwacht bijvoorbeeld dat Mardeev (Kamaz), die achter ons is gestart, maar 18 seconden op ons zou pakken. De andere Kamazzen hebben zelfs dik verloren.”

Dat ook teamgenoten Gerard de Rooy en Ales Loprais met hun Powerstars wat tijd moesten inleveren op Van Genugten met de Trakker, heeft te maken met het andere type banden waarmee zij rijden en, zo vermoedt Van Limpt, met de neuzen. “Met een platte neus was het toch net iets gemakkelijker manoeuvreren op de smalle bergweggetjes die op het menu stonden.”

De zesde tijd betekent dat Van Genugten in de volgende etappe voor zijn kopmannen De Rooy en Loprais start. In principe zou hij dan op hen moeten wachten, maar met Mardeev als hoogst geklasseerde Kamaz vóór zich zou het ook kunnen dat Van Genugten zich daarop moet gaan richten. “Maar daar hebben we nog niet echt over nagedacht,” zegt Van Limpt. “Het weer is zo bar en boos dat niemand er vanuit gaat dat er gereden wordt. Er komen zulke enorme hoeveelheden water naar beneden: het bivak staat onder water, er is geen stroom, alles ligt eruit. Het is een onvoorstelbare puinhoop.”