Leo Klok van Team CRG Holland slaat toe in Kerpen: eerste DKM-zege ooit in Mini-klasse! "Het voelde heel goed"

KERPEN – De snelste rondetijden in maar liefst twee races lieten al zien dat er meer in zat: Leo Klok won de vierde ronde van het DKM-kampioenschap. Het twaalfjarige karttalent uit Bunde, Duitsland was op het circuit van Kerpen de beste in de Mini-klasse en klom daardoor naar de tweede plaats in het kampioenschap.


“Het voelde heel goed. Ik was heel blij”, zei Leo na de finale. “Dit was mijn eerste overwinning in het DKM überhaupt. We hadden soms wat pech, maar het ging toch heel goed. Ik kon goed vooraan meevechten. Het was een verdiend resultaat.”

Zijn weekeinde begon al goed. In de trainingen zat de coureur van CRG Holland, waar mannen als huidig Audi F1-coureur Nico Hülkenberg, Ex-Formule 1-coureur Giedo van der Garde en tweevoudig 24H Daytona-winnaar Renger van der Zande hun loopbaan begonnen, vrijwel altijd voorin. “Als we een mindere training hadden, kwam dat door zeer verschillende afstellingen te testen met als doel net beetje extra te vinden. Eén keer vielen we zelfs buiten de top tien. Maar toen het echt om het racen ging, wisten we wat te doen en zat ik er altijd vooraan bij.”

Zo denderde Leo zaterdag in de kwalificatie naar een knappe vierde tijd. “Het verschil met de nummer drie was maar vier honderdsten, en de nummer één was twee tienden sneller”, legde hij uit. “Ik dacht: een paar rondes meer en ik had er nog meer tijd afgesnoept, want in de laatste ronde reed ik mijn snelste tijd. De snelheid was er wel.”

Dat liet hij meteen zien in de eerste, bloedhete heat. “Ik had de snelste rondetijd, twee tienden sneller dan de nummer twee”, zei Leo. Vanaf de vijfde plek uit de eerste bocht knokte hij zich naar voren. “Ik ben als derde gefinisht. Het CRG-chassis was echt goed en de snelheid klopte.”

In de tweede heat startte hij vanaf P4. “De start was een beetje hetzelfde. Ik kon niet zo meekomen met de rijders op kop, omdat ik aan de buitenkant moest starten. Na de eerste bocht kon ik er één inhalen, en in de bocht erna ook.” Later won hij nog een positie op een rijder die rechtdoor het gras in schoot. “Maar hij gaf de plek niet terug en heeft er later een straf voor gekregen. Dus ik werd als derde geklasseerd, nadat ik als vierde over de finish was gekomen.”

Op zondagochtend stond de Superheat op het programma, in heel andere omstandigheden. “Zaterdag was het dertig graden, zondagochtend negentien graden, waardoor de kart heel anders afgesteld moest worden”, zei Leo. Ondanks de kou lag hij tijdelijk zelfs eerste en tweede, om uiteindelijk als derde over de streep te komen. “Daardoor mocht ik op P3 starten in de finale. Een perfecte uitgangspositie. Dan zou ik slipstream kunnen hebben van de nummer één.”

Vanaf die derde stek reed hij in de finale linea recta naar voren. “Ik kwam als tweede de eerste bocht door, precies wat we wilden. Ik wist dat Cees Muys eraan kwam. Het hele weekend was hij de snelste. Hij kwam steeds dichter bij mij en Maddox Mason. Ik dacht: ik moet iets doen.” Twee ronden voor het einde sloeg Leo toe. “In de op twee na laatste ronde heb ik Maddox ingehaald. Ik wist: als ik hem in de Mutkurve inhaal, heb ik meteen een gaatje, en dan moest Cees ook nog langs Maddox. Ik had net genoeg tijd om Cees voor te blijven. Maddox en hij raakten elkaar. Ik kwam als eerste over de finish.”


Met die zege schoof Leo een plek op in de titelstrijd. “Ik ben nu van de derde naar de tweede plek gestegen”, zei hij. Een week eerder had hij op hetzelfde circuit al laten zien in vorm te zijn, met de derde plaats in de finale van de ADAC Kart Masters. “Daar sta ik eerste in het kampioenschap, met een heel groot gat naar de nummer twee. Bij het DKM heb ik wat geluk nodig om nog kampioen te worden.”

De volgende ronde van het DKM staat gepland voor eind september, dan op het circuit van Prokart Raceland Wackersdorf, waar begin oktober ook de ADAC Kart Masters neerstrijkt. Voor beide kampioenschappen zijn het de laatste rondes. “Dat worden spannende weken”, blikte Leo vooruit. In twee kampioenschappen strijden om de prijzen: een mooiere uitgangspositie is er bijna niet!”

Leo bedankt zijn familie, Team CRG Holland, Michel Vacirca, AF Engines voor een bom van een motor, zijn teamgenoten Leandros Margaritis en zijn familie.

En natuurlijk zijn vriend en monteur Stefan Woldinga, die altijd net een stapje harder loopt dan een ander!