Geen probleemloos weekend voor AT Motorsport bij Gamma Racing Day

Na de "zomerstop" stond het grootste gecombineerde motor-, kart- en autosport evenement van het jaar in Nederland weer voor de deur. Met demonstraties van GP Moto3 coureur Jasper Iwema, David Coulthard in een Red Bull F1 bolide en Frans Verhoeven met zijn Dakar motor, taxiritten met Robert Doornbos, Tom Coronel en Barry Veneman en zelfs een stuntvliegtuig dat een landing maakte op de startgrid, werd het leveren van spektakel dit weekend zeker niet alleen aan de heren en dames van de Supercar Challenge overgelaten.

Voor het eerst werden de beide coureurs van AT Motorsport geconfronteerd met een iets ander concept. Waar Leo en Kim het normaal gewend zijn 'samen' in dezelfde groep - hoewel in een andere klasse - te rijden, werden de teamgenoten dit weekend opgesplitst. De Supersport klasse waarin Leo zijn mannetje staat, werd gecombineerd met de SuperGT, GT en GTB groep. De auto's in de Sport divisie, waaronder die van Kim, kwamen samen met de sinds 2013 nieuw opgerichte klasse Superlights op de baan. Een begrijpelijke beslissing overigens van de organisator, aangezien de Superlights - ontzettend licht en snel in de bochten - en de GT bolide's - hogere topsnelheid en meer vermogen - elkaar enkel maar in de weg en wellicht ook van de weg zouden rijden. Hoewel de combinatie Superlights en Sport - met een maximaal snelheidsverschil van ongeveer 20 seconden per ronde - wel tot een extra briefing voor de rijders op vrijdag leidde, pasten de meeste coureurs zich uiteindelijk prima aan elkaar aan.

Tijdens de kwalificatie was iedereen inmiddels wat beter aan de langzamere dan wel snellere groep rijders op de baan gewend en kon men er vol voor gaan om in een half uur een tweetal snelle rondes neer te zetten. Hoewel normaal veelal geklaagd wordt over het gebrek aan rijtijd, leken de rijders dit met temperaturen van boven de 35 graden niet zo erg te vinden.

De getimede training leverde twee keer een 8e plek op voor Kim. Leo had aanzienlijk wat moeite de snelheid te vinden, aangezien de versnellingsbak haperde en hem verhinderde optimale tijden te rijden. In het uiterst competitieve veld van de Supersport betekent dit meteen het verschil tussen een kans op de top 10 en een tijd in de lagere regionen. De laatste rondes van de kwalificatie liep de temperatuur van de motor van Kim bovendien enorm op, waardoor zij gedwongen was de auto binnen te zetten. Controle van de auto leidde tot de conclusie dat er een niet meer - voor de volgende dag - te verhelpen defect was. Geluk bij een ongeluk was dat het team de vertrouwde reserveauto - die ook vorig jaar zowel Leo als Kim al één keer behulpzaam was - ditmaal had meegenomen.

Na een lange avond sleutelen op een extreem broeierige vrijdagavond, was het de volgende dag tijd voor de eerste race. Op zaterdag stond Kim in de reservebolide, nog vrijwel volledig in de oude BRL Light cup uitvoering, aan de start. Helaas was het lot de vrouwelijke coureur ook de tweede dag van het raceweekend niet gunstig gestemd. Haar blauw met witte auto, uitgevoerd in de kleuren van het ProShift elektronische schakelsysteem waarvan team monteur Roy Brusselers Benelux-importeur is, hield motorisch in. Na diverse keer de pit in geweest te zijn, kon het probleem tijdens de race niet
verholpen worden en was zij genoodzaakt op te geven.

Toen Kim echter later op de dag de race van Leo - zoals vanouds, voordat zij zelf enkele jaren terug de racehelm opzette - vanuit de pitstraat kon volgen, was er alsnog reden voor het door pech getergde team om erg tevreden te zijn. De felgele bolide ging als een speer en in combinatie met de rijder zorgde dit voor recordrondetijden tijdens de eerste race. Met een achtste plaats werd de race afgesloten op een van de beste posities ooit voor Leo. Directe rivaal Ronald van Loon werd na een mooie strijd achter zich gelaten, hetgeen de mannen onderling na afloop nog even knuffelend bezegelden. Dat is en blijft toch wel één van de mooiste aspecten van deze raceklasse; waar men met name in Zandvoort over elkaar rollend aangetroffen wordt in het parc fermé, blijven de coureurs van de Supercar Challenge in verreweg de meeste gevallen de term 'gentleman driver' waardig.


De race op zondag werd gadegeslagen door bijna 80.000 enthousiaste motor- en autosportliefhebbers; een nieuw record voor dit steeds maar populairder wordend evenement. In het begin moest Kim duidelijk nog even wennen aan de gelijk ogende, maar toch weer anders aanvoelende, reserveauto. De tijden gingen echter gestaag omlaag, de techniek liet haar ditmaal niet in de steek en uiteindelijk wist zij de race als 6e te finishen.

Leo had later op de dag de eer de - voor zowel coureurs als toeschouwers - geweldige dag af te sluiten. De race van ditmaal, vanwege het bomvolle tijdschema, slechts 45 minuten verliep voor hem minder gunstig dan de dag daarvoor. In een poging nog verdere stappen richting de voorhoede van het veld te zetten, waren aanpassingen aan de afstelling van de auto doorgevoerd die helaas niet tot verbetering bleken te leiden. Meer dan een 15e positie zat er daarom tijdens de zondagrace niet in.