Grote tegenslag voor Gerard de Rooy: "Het was niet mijn dag. Helemaal niet zelfs"

Gerard de Rooy is zijn leidende positie in het vrachtwagenklassement van de Dakar 2013 (voorlopig) kwijt. De Rooy verloor in de vierde etappe 26 kostbare minuten door twee lekke banden, een stukje verkeerd rijden en een keer vast zitten. De Rooy, uitkomend in de kleuren van Petronas, finishte als zevende. Ook Hans Stacey had geen goede dag. Hij maakte een paar harde klappen en heeft veel last van zijn nek. Stacey was bovendien een tijdje zoet met het weer overeind trekken van teamgenoot Miki Biasion. Omdat hij die tijd terugkreeg, finishte Stacey als derde, waardoor hij een sprongetje omhoog maakte in het klassement. René Kuipers had een relatief goede dag, met één lekke band. Volgens zijn navigator Moi Torrallardona stonden er veel auto’s en trucks in het feshfesh met koelingsproblemen.


Gerard de Rooy: ‘Het was niet mijn dag. Helemaal niet zelfs. Al vrij in het begin hebben we vast gezeten in de duinen. En echt goed vast. We hebben ongeveer tien minuten gewacht op Biasion, die ons heeft losgetrokken. Daarna reden we verkeerd. We moesten een waypoint hebben en dat kwam maar niet. Toen we terugreden, kreeg ik de eerste lekke band. Even later op de stenen reed ik voor de tweede keer lek. Iedereen kwam ons voorbij gereden. Ik moest daarna wel rustig aan doen om te voorkomen dat ik nog een keer lek reed.’

Hans Stacey: ‘Ik ben een tijdje achter Gerard aan gereden, nadat die had vastgestaan, maar ik kon het niet bijhouden. We hebben een paar keer een harde klap gemaakt en die voelde ik aan mijn nek. Ik moest daarom van het gas af. Even later kwam ik Gerard weer tegen, nadat die verkeerd was gereden. En nog wat later moest ik Biasion overeind trekken. Die is een paar keer gerold en heeft veel schade, maar kon wel rijden.’

Moi Torrallardona: ‘Het was zeker een heel moeilijke dag. Ik verwacht dat er veel deelnemers uit vliegen vandaag. Vooral in het begin was het moeilijk, met duinen en feshfesh. Het tweede deel was een stuk met veel stenen in een mijnengebied. Daar stond Miki op ons te wachten. Hij was al door Hans Stacey rechtgezet en had reserve-onderdelen nodig om verder te kunnen. Daar konden wij hem niet mee helpen. In het laatste stuk kregen we zelf nog een lekke band. Het kostte even tijd om die te wisselen, maar al bij al hebben wij het niet slecht gedaan. Ik denk dat René trots mag zijn op deze prestatie.’