Dave Blom blikt terug op Rotax World Finals: Winst in serie, geen geluk in finale

Dave Blom stond als best geklasseerde Nederlander aan de start van de grote finale van de Rotax Max World Finals bij de Junioren. De rappe coureur begon de finale vanaf een keurige vierde plaats, nadat hij in de heats en prefinale zeer sterk voor de dag was gekomen. In de finale op het uitdagende karting circuit van La Conca kreeg Blom het helaas niet geheel voor elkaar, en moest wat plaatsen toegeven. Ondanks dat de kart niet meer toeliet, knokte hij voor wat hij waard was, maar finishte op een enigszins teleurstellende elfde plaats. En dat is jammer, want met topklasseringen en winst in de heats had de jonge karter op meer gehoopt. Toch kijkt hij met een positief gevoel terug op een leerzame en hele leuke week en blikt terug op zijn ervaringen.


"Vol zelfvertrouwen reisden we af naar La Conca. We hadden er enorm veel zin in. De laatste maanden gingen steeds beter. De inzet was dan ook om vooraan mee te rijden en hopen op een superafsluiting van het seizoen 2010. Op zondag en maandag hebben we het rustig aan gedaan. We zijn een aantal sessies met huurkarts over de baan gaan rijden om een beetje de lijnen te bekijken. Op dinsdag konden we de kart ophalen. Mijn monteur Bob heeft hem helemaal uit elkaar gehaald en op zijn manier weer gemonteerd. De woensdag en donderdag vonden vier testsessies plaats om de kart en motor af te stellen. Die verliepen goed en we zaten er netjes bij met de tijden. De kwalificatie was het volgende onderdeel op het programma en die verliep redelijk goed. De baan was na de middagpauze iets minder geworden, maar ik noteerde een tiende tijd algemeen. Hier waren we best blij mee. Ik vertrok daardoor tweemaal aan de binnenkant en eenmaal vanaf de buitenkant op de derde rij tijdens de heats.


In de eerste heat begon ik aan de buitenkant. Na de eerste ronde kwam ik als zesde door. Ik knokte me naar voren en kwam als vierde over de streep. 'Zo', dacht ik: 'de eerste zit erop. Vanmiddag de tweede heat. Die goed afsluiten en dan staan we met één been in de finale'. De tweede heat vertrok ik aan de binnenkant en kwam in de eerste ronde als derde door. Na een aantal mooie gevechten knokte ik met de leider om de overwinning. Twee ronden voor het einde was het zo ver: ik stak hem voorbij en kwam als eerste over de streep. Het kon niet meer stuk, op naar de finale! De derde heat werd op zaterdag verreden en verliep redelijk goed. Na een mindere race eindigde ik toch als vierde, en daardoor mocht ik de prefinale vanaf de derde plaats beginnen! Dat gaf toch wel een lekker gevoel. In totaal kwamen 72 rijders om zich te kwalificeren voor de finales, en dan als derde vertrekken is toch wel prettig. Maar ik wist heel goed dat we er nog lang niet waren.

Zondag was de grote finaledag. Toen ik opstond voelde ik toch wel wat gezonde spanning. Vandaag moest het gaan gebeuren. In de prefinale kwam ik redelijk goed weg van mijn startpositie en voor het eerst in de week kwam ik terecht in een aantal gevechten op de baan. Na een rondje of vijf had ik wat plaatsen verloren, ik kon moeilijk mijn lijnen rijden. Ik herpakte me en knokte me terug naar de vierde plaats. Na de race had ik wel het gevoel dat het in de finale beter moest, want anders zou ik het lastig gaan krijgen. In de finale kwam ik als vierde door de eerste bocht. Een bocht later kwamen er een paar rijders aan me voorbij, en ik kwam als zevende door na de eerste ronde. Ik moest er dus vol voor gaan en opletten dat ik de aansluiting niet zou verliezen. De ronden die volgden kon ik mijn positie niet vasthouden, eigenlijk kwam er elke ronde wel iemand aan me voorbij. Onder hen rijders die ik de gehele week nog niet had gezien! Ik heb voor mijn gevoel geknokt voor wat ik waard was, maar ik verloor de aansluiting met de kopgroep. Ik kon ook niet meer inlopen op hen en kwam helaas als elfde over de streep. Voor mezelf en voor de mensen om me heen een enorme teleurstelling. We hadden echt op meer gehoopt, maar achteraf kijk ik met een positief gevoel terug op een leerzame en hele leuke week.

Ik wil hierbij dan ook iedereen enorm bedanken die dit seizoen met mij samengewerkt heeft. Uiteindelijk ben ik enorm trots op de prestaties die we met elkaar hebben bereikt. In het bijzonder wil ik mijn ouders bedanken. De komende weken ga ik me voorbereiden op het nieuwe seizoen. Eén ding staat vast voor 2011: I'll be back!"