Dutch Desert Wings slaat vleugels uit in Rally Dakar: "Wat is dit gaaf"

Het was al laat op de avond toen Egbert Wingens en Carlo Reijs aankwamen in het bivak van San Rafael, na afloop van de tweede etappe van de Rally Dakar 2012. Met bezwete en bestofte koppen van de schroeiend hete dag op de pampa’s van Argentinië klauterden ze uit hun Jeep Wrangler. Maar tussen het stof en het zweet glom bij beiden een brede grijns: ,,Wat is dit gaaf!’’


De heren van Dutch Desert Wings waren weliswaar ‘pas’ als honderdste binnen, ze waren er toch maar mooi. Dat kon lang niet iedereen zeggen. ,,Eigenlijk was het ook gewoon een heel goede dag,’’ vond Wingens. ,,Met een mooie proef. Het eerste stuk deed ons denken aan Turkije. Daar hebben we meegedaan aan de Transanatolia-rally. Het was een snel stuk, met veel stenen. Dat is wel terrein waar onze auto zich thuis voelt.’’

Voor het begin van een reeks duinen lieten de mannen lucht uit de banden. Wingens: ,,We hebben de tijd genomen om de banden af te laten en zijn mede daardoor best goed door de duinen heen gekomen. Twee keer hadden we een afgelopen band. Dat is het risico als je de luchtdruk te veel aflaat en veel moet sturen.’’

Toen Reijs op een duin klom om te kijken of hij er overheen kon of er omheen moest, werd hij aangesproken door een toeschouwer: wat hij vond van de Dakar Rally tot nu toe? Met een grijns van oor tot oor antwoordde Reijs: ,,I like it!’’

Het laatste stuk, een wasbord van wel 20 kilometer, vonden Wingens en Reijs helemaal niets. ,,We hoorden dat Erik van Loon er volgas overheen is geknald. Dat is met onze auto onmogelijk. We zijn er heel voorzichtig overheen gegaan, om niets te beschadigen. De versteviging van de achteras was iets beschadigd. Dat hebben we gerepareerd door er in het bivak nieuwe platen omheen te lassen. Zolang we op deze manier kunnen blijven rijden, zijn wij dik tevreden.’’ Aart Schoones kwam diep in de nacht aan in San Rafael.