Mats van den Brand: "In de eerste bocht ging het al helemaal fout"

LA CONCA - Mats van de Brand kende een wisselende Rotax Max Grand Finals. Op basis van zijn talent en snelheid en de eerdere topresultaten zoals de Europese titel bij de Rotax Max Junioren in 2007 en dit jaar een derde plaats bij Rotax Max Euro Challenge 2010 in de Rotax Max Senioren ging Van den Brand als één van de kanshebbers op weg naar de World Finals op het karting circuit van La Conca. De rappe rijder had echter pech met de loting en kreeg geen goede motor mee, waardoor hij zich op karakter door de series moest worstelen. Dat bracht de racer in hem naar boven en de coureur, die dit seizoen uitkwam voor Strawberry Racing, reed dan ook een uitstekende prefinale en snelde richting de toptien. Bij de start van de finale was het met zijn kansen echter al snel over en uit, nadat hij van de baan werd getikt en vanuit kansloze positie zijn weg moest vervolgen. Voor RaceXpress.com blikt hij terug op zijn ervaringen.


"Op maandag zouden we naar Brindisi vliegen vanuit Charleroi. Dat viel echter een beetje tegen. We vertrokken om zes uur 's morgens vanuit thuis en we zouden het vliegtuig eenvoudig moeten halen. Maar er was een ongeluk tussen twee vrachtwagens gebeurd en er stond daarom een file van dertig kilometer. We deden echter ruim vier uur over onze trip waardoor we een uur te laat op het vliegtuig arriveerden. We waren overigens niet de enige. Meer karters hadden het vliegtuig niet gehaald. Daar konden we gelukkig een andere vlucht boeken en vlogen we vanuit Brussel om 16.00u, met een overstap in Milaan. Toch was het een leuke dag, we hebben enorm veel plezier gemaakt."

"Op dinsdagmorgen moesten we ons inschrijven, de kart ophalen en daarna hebben we alles uit elkaar gehaald en in elkaar gezet. Dat gebeurde samen met mijn monteur Berry en mijn trouwe supporter/monteur/vader Mark. Vervolgens zette we de puntjes op de i en werkten de zaken af. De dagen erna stonden enkele trainingen op het programma. Deze verliepen voor mij niet zoals normaal. Ik was in de eerste sessie goed op weg, maar de trainingen daarna kwam ik veel snelheid te kort en we konden het probleem niet zo snel oplossen. Uiteindelijk ging het redelijk, maar ik was nog steeds niet tevreden en moest er actie ondernomen worden. Na een teleurstellende dertigste plek in de kwalificatie probeerde ik mijn hoofd leeg te maken en rustig te blijven voor de series op vrijdag. Na wat aanpassingen noteerde ik een twaalfde tijd in de warming up, waarbij ik niet super reed. Desondanks zag ik het toch wel zitten."

"In de eerste heat was ik zoals altijd scherp bij de start, maar ik kreeg een tik van achteren en viel daardoor terug tot P16. Ik reed vervolgens een sterke race en eindigde als negende. In de tweede heat had ik vanaf P15 een superstart en lag al snel zesde! Tot mijn grote schrik reed mijn voormalig teamgenoot Tom Fawcett me van de baan. Even later raakte ook een andere Engelsman me en met een hoop schade finishte ik op P26. In de derde heat had ik dus een goed resultaat nodig om mezelf te plaatsen voor de finales. Ik had weer een superstart en schoof op naar P6. Om onverklaarbare reden was ik niet geheel scherp en werd ik aan alle kanten voorbij gereden. Ik viel terug tot P14 maar herpakte me in de slotfase en finishte als twaalfde. Nadat de series waren verreden bleek dat ik net de herkansing was ontlopen! Ik mocht de prefinale vanaf P28 vertrekken. Na een goede warm-up zag ik het eindelijk zitten en had ik er weer zin in."

"Voorafgaand aan de prefinale had mijn monteur Berry overlegd met Michael, Richard en Warwick en we hadden de strategie bepaald. Dat pakte eigenlijk super uit. Ik begon dus op P28 en na een redelijke start kwam ik de eerste ronde als 25e door. Daarna ging het alleen maar beter en kon ik lekker aanvallend rijden. Na enkele ronden lag ik al achttiende, en in de laatste ronden passeerde ik regelmatig een concurrent en finishte ik als twaalfde. Ik had weer laten zien waartoe ik in staat ben."


"Over de finale kan ik eigenlijk heel erg kort zijn. Ik zag het helemaal zitten na de prefinale en had stiekem een top 5-klassering in gedachten, maar het ging in de eerste bocht al helemaal fout. Ik had een goede start en alle rijders doken naar de binnenkant van de bocht. Ik besloot buitenom te gaan en schoof zo door naar P8. Achter me schoot iemand rechtdoor en die raakte mijn achterbumper, waardoor ik van de baan ging en in de bandenstapel terecht kwam. Met een klein beetje schade kon ik mijn weg vervolgen, maar mijn achterstand op de kop was groot. Ik reed dezelfde tijden als de kop, maar kwam niet verder dan P24. Daarmee was ik wel de beste Nederlander bij de Senioren, maar dat was natuurlijk een schrale troots."

"Hierbij wil ik in elk geval mijn sponsoren bedanken, en alle mensen die me hebben gesteund. Daarnaast gaat er nog een extra woord van dank uit naar Berry Torenvliet, Papa, Michael Wedemeijer, Richard Blom, JvD en Warwick Ringham. Tot volgend jaar."