Joel Affolter op 0.029 seconden vicewereldkampioen: "Mooiste race ooit"

Karting is ook de kraamkamer van de autosport. Bijna alle huidige Formule 1-coureurs begonnen hun loopbaan met de basis; karting. Nederlandse karters doen het al decennia lang uitstekend bij de grote toernooien. Zo ook Joel Affolter. Het grote talent uit Stompetoren werd dit jaar al Europees kampioen bij de Rotax Max Junioren en hij was vorige week sterk onderweg tijdens de Rotax Max Grand Finals, die gehouden werd op het Italiaanse circuit van La Conca. De 13-jarige karter eindigde na een thriller van een race zeer knap als tweede, en miste de wereldtitel op 0.029 seconden. Het feit dat land- en teamgenoot Jordi van Moorsel de wereldtitel opeiste verzachtte het leed voor de rappe Affolter. Voor RaceXpress.com blikt Joel Affolter terug op zijn enerverende week.


"Het WK is voor mij, na het Europees kampioenschap, het belangrijkste evenement van het jaar: racen tegen de absolute wereldtop. Er stonden zo'n 280 coureurs aan de start uit zestig landen, en daar was ik er ook één van. Alle Junioren reden op een Sodi-kart, dus één ding was duidelijk: Sodi zou de wereldkampioen leveren. Het was alleen nog de vraag wie dat zou worden. Wij waren in elk geval goed voorbereid, met de hulp van Van der Pol Racing: de importeur van Sodi Nederland. We reden voorafgaand aan het WK twee races met hen en wonnen het laatste NK Karting met de Sodi ST30."

"Ook het eerste International Open in Zuera maakte deel uit van de voorbereiding, en daar lag het accent met name op tactisch rijden. Ook die race wonnen we, met Strawberry Racing, dus ik begon met een goed gevoel aan het WK. De sfeer was geweldig en op maandag waren veel rijders, waaronder ik, op huurkarts de baan aan het verkennen. Op dinsdag stonden driehonderd spiksplinternieuwe karts op het rechte stuk opgesteld, een beeld om nooit te vergeten en typerend voor dit evenement. Na de loting ontving ik mijn kart en toen was het hopen dat alles voldeed."

"Op woensdag werden de eerste trainingen verreden. Ik voelde me direct op mijn gemak en genoot met volle teugen van het rijden op deze baan. De eerste resultaten waren ook zeker niet onbevredigend. Op donderdag vonden wederom twee trainingen plaats en een kwalificatie. De oefensessies gingen uitstekend! De kwalificatie helaas wat minder. Ik kon de piek van de banden niet pakken maar ik wist dat slipstreamen op deze baan ook tijdwinst zou opleveren. Helaas kreeg ik er geen te pakken waardoor ik niet verder dan P13 kwam. Er was dus werk aan de winkel. Het voordeel was dat ik in Groep A zat en telkens aan de binnenkant mocht starten."

"Op vrijdag werden de series verreden en ik moest telkens als zevende vertrekken. De eerste serie ging aardig goed maar de start van de polesitter was minder, waardoor ik als zesde door de eerste bocht kwam. Ik zette mijn race rustig voort en eindigde als derde. De tweede serie ging goed en ik lag opnieuw derde. Ik wilde de rijder voor me inhalen maar ik zag op het laatste moment dat er geel hing dus ik minderde vaart om weer achter hem te gaan rijden. Op dat moment haalde Pert Bezel mij in en gaf mij totaal onnodig een tik tegen mijn zijkant, waardoor ik tegen een stilstaande kart aanklapte. Vervolgens raakten een aantal andere rijders me nog, waaronder ook Jordi van Moorsel. Ik kon de heat dus niet finishen, met P32 als teleurstellende resultaat. Er werd tijdens de races agressief gereden, en dat leidde tot een gesprek met de wedstrijdleiding. Zij zouden gaan ingrijpen om meer respect af te dwingen ten aanzien van het materiaal, de rijders, de regels en de vlaggen. Gelukkig was het resultaat de dag erna te merken."

"Op zaterdag werd de laatste serie verreden. Ik mocht absoluut geen risico's nemen want een klassering buiten de top 10 zou betekenen dat ik in de herkansing moest starten. Ik reed solide en finishte als vijfde."


"Zondag was de grote dag. Ik startte in de prefinale als negentiende, en dat is eng op La Conca want dat is midden in het veld. Er gebeurde het een en ander in de eerste bocht, maar ik kon de chaos net ontwijken. Daarna zette ik alles op alles en finishte ik als negende. In de finale begon ik op die plek en na de eerste bocht lag ik op P7. Ik werd nog wel geraakt waardoor ik problemen had in rechterbochten. Al vrij snel lag ik vijfde maar ik had niet echt de snelheid om naar de topvier toe te rijden. In de laatste ronden begon leider Jack Barlow te verdedigen de gehele topzes kwam bij elkaar. Drie bochten voor de finish ging Barlow er samen met Julien Wagner vanaf en ontstond een soort opstopping waarbij de gehele kopgroep betrokken raakte. Ik kwam de bocht vervolgens als eerste uit! In de laatste bocht moest ik verdedigen en ik kreeg een duwtje van Martin Rump waardoor ik te wijd ging en even stil viel. Hij kon me daardoor passeren en won. Jordi finishte als tweede, en ik werd op 0.029 seconden van hem derde. Toch was dit echt de mooiste race ooit, met vier rijders nagenoeg gelijktijdig over de streep!"

"Na afloop werd Rump gediskwalificeerd en eindigde Jordi van Moorsel als wereldkampioen, en ik als tweede. Ik wil Jordi nogmaals feliciteren met zijn titel en ik ben blij met de goede resultaten van mij in dit seizoen. Ik ben Europees kampioen, vice-wereldkampioen en winnaar van de eerste International Open. Mijn seizoen kan niet meer stuk. Nu hopen we dat ik wat sponsors kan vinden, want we willen graag hoger op."